Različite kriminološke teorije imaju za cilj da objasne uzroke, povode i faktore kriminaliteta. Sociopsihološke teorije uzroke kriminaliteta nalaze u zajedničkom delovanju socioloških i psiholoških činilaca (O sociološkim i sociopsihološkim teorijama u kriminologiji videti više u Ignjatović, 2006).

Jedna od značajnih kriminoloških sociopsiholoških  teorija je i teorija učenja i imitacije. Osnove ove teorije možemo tražiti u u učenju američkog psihologa Alberta Bandurua, koji ističe da se svako ponašanje uči, bilo kroz direktno iskustvo, bilo kroz posmatranje (Dimovski, 2019, str. 60)  Ipak, tvorcem teorija učenje i imitacije u kriminologiji smatra se francuski kriminolog Gabrijel Tard. U svom radu on potpuno napušta antropološko učenje Lombroza tvrdeći da je kriminalitet društveno, a ne anatomsko-morfološki uslovljena pojava. Uzroke kriminaliteta treba tražiti u društvu, a ne u pojedincu. U osnovi društvenih odnosa leži imitacija. Tard smatra da se imitacija kada je reč o kriminalitetu „manifestuje u formi međusobnog sukobljavanja, prelivanja i smenjivanja mode i navike-zločin se javlja najpre kao moda koja prelazi u naviku-da se oponašanje razvija sa tendencijom stalnog proširivanja- ljudi iz nižih društvenih slojeva  oponašaju one iz viših (Konstantinović Vilić, Ristanović & Kostić, 2012, str. 292).

Iako je kriminalitet društveno uslovljen, Tard prilikom formulisanja ove teorihje uzima u obzir i činjenicu da je imitacija zasnovana na psihičkim funkcijama pre svega navike i memorije.Psihološka orijentacija je posebno uočljiva u Tardovom učenju o tipovima delinkvenata i o teoriji o profesionalnom delinkventu. Kriminalno ponašanje kriminalac uči kroz druženje sa drugim kriminalcima stvarajući i svoj posebni jezički varijetet- kriminalni argo.

Psihološka orijentacija Tarda se uočava i kroz razmatranje pitanja moralne odgovornosti. Učinilac je odgovoran za izvršeno krivično delo samo ako u njegovoj svesti postoji sećanje na moralne norme, ako je ono stabilno i prilagodjeno sredini u kojoj živi. Zbog spoja psiholoških i socioloških elemenata ova teorija nosi i naziv sociopsihološka teorija.